نیایش

شکرگزاری
۲۳ خرداد ۱۳۸۹
به راهت ادامه بده
۲۳ خرداد ۱۳۸۹
نمایش همه

نیایش

نیایش

نیایش برترین جلوه ی عشق است . نیایش با دعا خواندن تفاوت اساسی دارد.
دعا خواندن از سر میجوشد و نیایش از دل .آنها کلمات اند و نیایش ، سکوت محض
خدا همه چیز ما را می داند ، بنابراین ، به کلمات ما احتیاجی ندارد . او پیش از آنکه ما بگوییم ، شنیده است.
نیایش ، محاوره نیست ، بلکه ارتباطی است در سکوت و خلوت
نباید چیزی گفت ، نباید چیزی خواست ، نبایدچیزی طلب کرد ، زیرا پیشاپیش همه چیز داده شده است.
خدا پیش از آن که تو او را بخوانی ، تو را خوانده است
مولوی چه خوب گفته است که ؛ اولیا دهانشان از دعا خواندن بسته است

نیایش آنها در همه لحظات مشغول نیایش اند . در ساحت نیایش ، حتی فکر نیز باید خاموش شود
آنجا فقط چشمان خویش را ببند ، سر خویش را قدری فرو بیاور و مستغرق دریای او شو در آن خلوت درون ، جایی که کلمه ای رد و بدل نمی شود ،برای نخستین بار صدای نجواگر خداوند را می شنوی
این صدا را فقط در آن سکوت و سکون عظیم می توان شنید . این صدا فقط در قلب طنین می اندازد . هنگامی که دل را از هیاهوی دل مشغولی ها خالی کردی ، نجوای او به گوش می رسد
در واقع دل توست که با تو سخن می گوید . دل در این هنگام ، همچون نی بر لبان خداوند نشسته است و به آهنگ او مترنم است
حتی در این ساحت نیز پیام او در قالب کلمات به گوش نمی رسد ، بلکه او بی کلام سخن می گوید
او تو را با احساس سپاس و قدردانی سرشار می سازد و تو را لبریز از حضور حقیقت در ساحت جانت می کند
او همه ی این کارها را بدون واسطه کلمات انجام می دهد . بدون کلمات و فقط در قلمرو احساس و تجربه


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *