زندگی از نگاه دکتر شریعتی

میان گریه میخندم که چون شمع اندر این مجلس
۱۲ شهریور ۱۳۹۰
به افکارت عادت نکن!
۲۱ شهریور ۱۳۹۰
نمایش همه

زندگی از نگاه دکتر شریعتی

زندگی همچون یک خانه شلوغ و پراثاث و درهم و برهم است
و تو درآن غرق …
این تابلو را به دیوار اتاق مى زنى ،
آن قالیچه را جلو پلکان مى اندازى،
راهرو را جارو مى کنى،
مبلها به هم ریخته است،
مهمان ها دارند مى رسند و هنوز لباس عوض نکرده اى،
در آشپزخانه واویلاست و هنوز هم کارهات مانده است .
یکی از مهمان ها که الان مى آید نکته بین و بهانه گیر و حسود
و چهارچشمى همه چیز را مى پاید…
از این اتاق به آن اتاق سر مى کشى،
از حیاط به توى هال مى پرى،
از پله ها به طبقه بالا میروى، بر میگردى
پرده و قالى و سماور و گل و میوه و چاى و شربت و شیرینى و حسن
وحسین و مهین و شهین …….
غرقه درهمین کشمکش ها و گرفتاری ها و مشغولیات و خیالات
مى روى و مى آ یى و مى دوى و مى پرى
که ناگهان سر پیچ پلکان جلوت یک آینه است …
از آن رد مشو…!
لحظه اى همه چیز را رها کن ،
خودت را خلاص کن،
بایست و با خودت روبرو شو،
نگاهش کن
خوب نگاهش کن
او را مى شناسى ؟
دقیقا ور اندازش کن
کوشش کن درست بشنا سی اش،
درست بجایش آورى
فکر کن ببین این همان است که مى خواستى باشى ؟
اگر نه
پس چه کسى و چه کارى فوری تر و مهم تر از اینکه
همه این مشغله هاى سرسام آور و پوچ و روزمره و تکرارى و زودگذر و
تقلیدى و بی دوام و بى قیمت
را از دست و دوشت بریزى و به او بپردازى،
او را درست کنى،
فرصت کم است
مگر عمر آدمى چند هزار سال است ؟!
چه زود هم مى گذرد
مثل صفحات کتابى که باد ورق مى زند،
آنهم کتاب کوچکى که پنجاه، شصت صفحه بیشتر ندارد…

dr.shariati4

3 دیدگاه ها

  1. orkideh گفت:

    آری،فرصت اندک هست.باید توی این فرصت خوب خودمونو بشناسیم…

  2. هوشنگ گفت:

    همون ۵۰ ۶۰ صفحه شم واقعا قابل خوندن مجدد نیست زیرا از خجالتت نمیتونی اونو باز خونی کنی دریغ بر منی که همه صفحاتش خط خطی شده

  3. 3pehr گفت:

    هنوز فرصت هست. 🙂 هرچیزی در این دنیا جبران شدنیه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *