۱ انسان

لحظه مرگ
۱۸ تیر ۱۳۹۳
مراقب دوستان خود باشید
۲۸ تیر ۱۳۹۳
نمایش همه

۱ انسان

کاشکی فقط یه کمی انسان باشیم، یه کمی به فکر بقیه مردم باشیم، یه ذره کمک کنیم، چی میشه مگه ؟ چرا فکر نمیکنیم میشه محبت کرد میشه کمک کرد میشه دوست داشت، حتی همین شیرین کوچولو های باغیرت و انسان رو؟ چرا فکر میکنی تو از امثال این دختر بچه بهتری ؟ چرا ؟ هان ؟ چون فقط اونا از تو سطحشون پایینتره؟ سطح؟؟ تعریفت از سطح چیه؟ پول یا انسانیت؟
تو احساس میکنی انسان نیستن نه؟ چرا، چون تو وضعت بهتر از اوناست ؟ فقط همین؟؟
نه عزیزم اصلا شک نکن تو انسان نیستی وقتی به انسان هایی که بخاطر شرایط زندگیشون، سطح مالیشون از تو پایینتره مثل آشغال نگاه میکنی، وقتی بهشون محبت نمیکنی، حتی یه لبخند بهشون نمیزنی، فکر میکنی فقط خودتی و بقیه هیج پس فقط میتونی بفهمی هنوز انسان نشدی. شک نکن تو انسان نیستی وقتی نیازمندی رو میبینی و کمکش نمیکنی وقتی نمیخوای دل کسی و شاد کنی. وقتی بلد نیستی محبت کنی. وقتی کل وجودت و چسبوندی به چیزایی که داری و حاضر نیستی یه ذره اش رو به کس دیگه بدی تا اونم خوشحال بشه.
میدونی الان مثال اون بچه لوسایی که اسباب بازی هاشون رو محکم تو بغلشون میگرفتن و تویی که میخواستی باهاشون بازی کنی و میدیدی بچه لوسه اخماش تو همه و حتی نمیذاره به اسباب بازیهاش نگاه کنی و تو همچنان چشم حسرت داری، اومد تو ذهنم. آره دقیقا کلا زندگی درسه. حتی بچگی هامون.
حالا چی؟ ما هم مثل اون بچه لوسه کل دارو ندارمون رو چسبوندیم به جونمون و با پامون چیزای بقیه رو هم میکشیم سمت خودمون ! دنیای ما شده زیاد خواستن های انفرادی. فقط من ، من ، من … کل دنیا برای من! ولی باز ناراضی هستیم. باز مینالیم باز ناخوشیم. باز نا مهربونیم حتی با خودمون. چرا؟ چون نمیدونیم دردمون چیه! دلمون میخواد کل دنیا رو داشته باشیم تا اروم شیم اما کلا بلد نیستیم توی چه چیزهایی میشه آرامش رو بدست آورد. اصلا آرامش چی هست ؟ تعریفش برامون چیه؟ آره یه چیز مجهولیه که هیچ وقت برامون شفاف نبوده.
مثل این میمونه که میخوای بری، میری، ولی نمیدونی کجا! ولی باز میری.
ما هم الان همینیم. فقط میخوایم، چی و ، نمیدونیم!
یه ذره به کارای خدا نگاه کن، ببین، کلا به هیچ انسانی هیچ چیزی نداده، به دنیا میایی یه سری چیزا در اختیارت قرار میگیره، میمیری میرسه به بقیه. به همین راحتی هممون رو امتحان میکنه.
حالا هی فک کن کل دنیا مال تو!!
میدونی بدتر از اینا چیه ؟ وقتی چشم نداریم ببینیم یکی موفق تر از ماست، یکی وضعش بهتره، یکی خوشبخت تر و شاد تره! بجای شاد بودن از شادی اون انسان موفق و خوشحال تر از خودمون، هزار تا حرف و هزار تا فکر منفی نثارش میکنیم. این کثافت درون ما رو بهمون نشون میده ولی ما خودمون رو پشت نقاب توجیه همیشه مخفی میکنیم تا ذات کثیف خودمون رو نبینیم.
یه حثی بهم میگه کسایی که این حرفاتو میخونن و به فکر فرو میرن و “راست میگه، راست میگه” میکنن، نیم ساعت بعد یادشون میره که باید روش اشتباه زندگیشون رو اصلاح کنن و تغییرات اساسی توی رفتار و زندگی و حتی فکرشون بدن اما باز اینار رو میگم. میگم ، به امید ۱ نفر، یک تغییر باور، یک تغییر نگرش و رفتار. کاشکی تو اون یک نفر باشی. منتظر تغییر از سمت کس دیگه نباش. کسی تغییر نمیکنه چون نمیخواد. اگه تو میخوای اون یک نفری که من دنبالش میگرم باشی پس بسم الله.

(کلیپ بالا به لطف مقامات ذیصلاح فیلتره، لطفا یه جوری بازش کنید! )

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *