درباره عراقی

آتش خویش هر کسی میسوخت
۱۶ تیر ۱۳۹۰
از کوسه های زندگیتان استقبال کنید
۱۸ تیر ۱۳۹۰
نمایش همه

درباره عراقی

فخرالدین ابراهیم بن بزرگ مهربن عبدالغفار جوالقی همدانی متخلص یه عراقی یکی از بزرگترین شاعران غزل سرای ایرانی و یکی از عارفان بزرگ این دیار است. وی در سال ۶۱۰ هجری در روستای کمجان یا کمیجان در ناحیه المریا اعلم در میان همدان و اراک که در ۸۶ کیلومتری هر دو شهر است به دنیا آمد. فخرالدین عراقی همدانی در ۱۷ سالگی به هندوستان سفر می کند و از شاگردان شیخ بهاءالدین زکریا مولتانی عارف قرن ششم می شود و سپس در ۴۰ سالگی جانشین شیخ می شود ، اما شاگردان شیخ این موضوع را نمی پذیرند و فخرالدین به مکه و مدینه و سپس به سرزمین روم می رود و در شهر قونیه ، شاگرد صدرالدین قونوی می شود. گفته اند که معین الدین پروانه حکمران دوم ، شاگرد وی می شود و فخرالدین بعد از مرگ معین الدین پروانه به شام و مصر سفر می کند و شیخ الشیوخ مصر می شود و سرانجام در هشتم ذیقعده سال ۶۸۸ هجری در دمشق از دنیا می رود و در صالحیه نزدیک قبر محی الدین ابن العربی مدفون می شود.
تالیفات او شامل دیوان قصاید و غزلیات که شامل ۴۸۰۰ بیت است ، لمعات که شرح های متعدد بر آن نوشته اند ( شرح عبدالرحمن جامی به نام اشعه المعات و شرح شاه نعمت الله ولی ، شرح شیخ یار علی شیرازی به نام المعات فی شرح المعات و شرح خاوری. کتابهایی که از فخرالدین عراقی همدانی نام برده شده شامل تاریخ ادبیات در ایران نوشته دکتر ذبیح الله صفا ، مناقب العارفین افلاکی ، نفحات الانس جامی ، تاریخ عرفان و عارفان ایرانی است.

عشق شوری در نهاد ما نهاد
جان ما را در کف سودا نهاد

گفت و گویی در زبان ما فکند
جست و جویی در درون ما نهاد

تا تماشای جمال خود کند
نور خود در دیده بینا نهاد

خوشا دردی! که درمانش تو باشی
خوشا راهی! که پایانش تو باشی

خوشا چشمی! که رخسار تو بیند
خوشا ملکی! که سلطانش تو باشی

خوشا آن دل! که دلدارش تو گردی
خوشا جانی! که جانانش تو باشی

خوشی و خرمی و کامرانی
کسی دارد که خواهانش تو باشی

چه خوش باشد دل امیدواری
که امید دل و جانش تو باشی

همه شادی عشرت باشد، ای دوست
در آن خانه که مهمانش تو باشی

گل و گلزار خوش آید کسی را
که گلزار و گلستانش تو باشی

چه باک آید زکس! آن را که او را
نگهدار و نگهبانش تو باشی

مپرس ازکفر و ایمان بی دلی را
که هم کفر و هم ایمانش تو باشی

برای آن به ترک جان بگوید
دل بیچاره، تا جانش تو باشی

عراقی” طالب درد است دایم
به بوی آنکه درمانش تو باشی

شعر بسیار زیبایست. در کنارش، علیرضا افتخاری نیز هنرنمایی کرده که میتونید از اینجا دانلودش کنید.

دانلود

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *