خداوند مراقب توست آرام باش

تغییر
۱۷ فروردین ۱۳۹۱
مولانا – کیمیای مراقبه و بودا
۲۲ فروردین ۱۳۹۱
نمایش همه

خداوند مراقب توست آرام باش

شبی یک کشتی ،اسیر امواج سهمگین دریای طوفانی شد.تکان های شدید کشتی موجب گشت که مسافران با وحشت از خواب بیدار شوند.آنها مضطرب بودند و به شدت از طوفان می ترسیدند.گروهی فریادزنان به هر سو می دویدند و گروهی دیگر دعا می خواندند.در این میان دختر هشت ساله ی ناخدای کشتی نیز که بر اثر سروصدای زیاد از خواب پریده بود،روی عرشه کشتی کنار مادرش دیده می شد.دختر کوچک در حالی که چشمانش را می مالید از مادر خود پرسید:مادر چه شده؟!مادرش پاسخ داد که کشتی دچار طوفان سختی شده است.دختر بچه وحشت زده پرسید:مگر پدر در کابینش نیست؟!مادر جواب داد:چرا عزیزم پدر در کابینش است. دختر کوچک به تخت خواب خود بازگشت وپس از گذشت چند لحظه به خواب رفت. آن کشتی همچنان در کام امواج خروشان بالا وپایین می رفت،اما دخترک دیگر نمی ترسید،چون مطمئن شده بود که پدرش در کابینِ فرمان است.
خداوند نیز همیشه در کابین ناخدا حضور دارد و در میان بادهای توفنده و تندرهای غرنده ما را حفظ می کند،از این رو نباید هراسی به دل راه دهیم،یا مشوش شویم.اگر فقط به خدا اعتماد کنیم،او علاوه بر آن که امواج سرکش حوادث را آرام می کند،به قلب ما نیز آرامش می بخشد.
هنگامی که از پیچ و خم های زندگی عبور می کنیم،با هر شرایطی اعم از توفانی و آرام روبروخواهیم شد.اوقاتی هم وجود دارد که باید با دشواری و خطر،توهین و رسوایی،بیماری و مرگ مواجه شویم و به ندرت در چنین شرایطی احساس ترس نمی کنیم.اما نباید از یاد ببریم که این گونه تجربیات،بدون هدف سر راه ما قرار نمی گیرند.یکی از بزرگترین درس هایی که این رویدادها به ما می آموزند،بازگشت به سوی خداست که همه چیز به او بستگی دارد.«خداوندا،تو سکاندار این کشتی هستی و از این رو من هیچ ترسی به دلم راه نمی دهم چون تو از من مراقبت میکنی»
پس آرامِ آرام باشید زیرا خداوند هرگز بندگان خویش را رها نمی کند و همواره نگهبان،راهنما و یاری رسان ما فرزندانش است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *