برخی از فجایع اجتماعی در ایران

خاطرات کما رفتن یک پسر
۱۸ اسفند ۱۳۹۳
قضاوت از نگاه رامبد جوان
۱۸ اسفند ۱۳۹۳
نمایش همه

برخی از فجایع اجتماعی در ایران

چندین روز پیش وقتی بیشتر دقت کردم دیدم که تعریف اکثر جوان های ما از تکنولوژی و پیشرفت آن خلاصه میشود به موبایل و نهایتا اینستاگرم و فیسبوک و سایر برنامه های اجتماعی و بازی و نه بیشتر. چیزی به عنوان جستجو (Search) تحقیق و آموزش و یادگیری مطالعه و پیشرفت برای آنها بی معنیست!
متاسفانه وقتی وارد محیط های اجتماعی میشویم با صفحات عجیبی روبرو میشویم، البته از آنجایی که ساخت صفحه در این برنامه ها مجانی میباشد پس هر انسانی با هر فرهنگی میتواند صفحه ای را در آن برنامه یا سایت بسازد. خطر از جایی شروع میشود که مشاهده میشود که اکثر این صفحات (بجز صفحات شخصی هر کس) برای تمسخر و بیان عقده های درونی انسان های سازنده ان صفحه تولید شده اند. برای مثال شما به راحتی میتوانید صفحاتی در اینستاگرم پیدا کنید که در آن به تمسخر دختران سرزمینمان میپردازند. بی اجازه ی صاحب عکس، عکس هایی را که متناسب با سوژه ی آنهاست از صفحات اشخاص برداشته و در صفحات خود با توضیح های توهین آمیز شروع به تمسخر آن شخص میکنند! این نه تنها بیانگر عقده های صاحب اون صفحه است بلکه بسیار بدتر این که انسان های دیگر با کامنت هایی از جنس فحش و تمسخر مهری بر تایید رفتار صاحب آن صفحه زده و عقده های درونی خودشان را نیز بیان میکنند.

بحث من اینجا بر سر تایید نوع آرایش و لباس پوشیدن (نپوشیدن!) ژست ها و یا عکسهای دختران تماما عملی و همشکل ایران زمین برای جلب توجه هرچه بیشتر سایرن نیست! بحث من بر سر رفتار و نوع بیان عقده های درونی انسانهایی است که در دنیای مجازی زندگی میکنند. جوانهایی که در دوران جوانی و تلاششان از زمان هایی که دارند در عوض پیشرفت و افزایش سطح آگاهیشان (در هر زمینه ای که باشد) به این گونه حرکات دست زده و مکانی را برای بیان کمبود های خود فراهم میکنند.

social_media

به نظر من این حجم تلفات زمانی که جوانان ما در این زمینه ها انجام میدهند اگر میتوانست برای مطالعه، یادگیری و افزایش سطح آگاهی و دانششان صرف میشد دیگر نه تنها جوانی بی سواد (البته از دید خودشان مهندسان مملکت!) و بیکار در ایران نداشتیم بلکه تلاش برای پیشرفت کشور و زندگی شخصیشان میشد و دیگر همه ی کمبود های زندگیشان را تقصیر حکومت و سران نمی انداختند.

در وایبر روزانه شاهد تولید هزاران جک در جهت تمسخر و فاصله انداختن بین اقشار مختلف (ترک و کرد و لر و … ) ، انسان های معروف و بزرگ (همچون دکتر شریعتی، لقمان و …. ) تمسخر و کوچک و ناتوان کردن دختران ایران زمین در انجام هرکاری، و … ساخته میشود که با نگرش به این رویکرد تنها حس خطر به انسان دست میدهد که این حرکت ها در آینده چه لطماتی به بنیان یک کشور و فرهنگش میزند.

ایرانی هایی که بدین گونه رفتار میکنند خود همواره خواهان آزادی هستند:

  • آزادی حجاب و آرایش: که متاسفانه نوع پوشش و آرایش دختران این کشور به گونه ای شده است که به تعریف خبرنگاران خارجی آنها انگار خود را برای فیلمبرداری های پ-ورن اماده میکنند.
  • آزادی ماهواره: که دیدن فیلم هایی که هدف آنها انحصارا هجوم به باورهای اعتقادی، فرهنگی یک کشور مورد هدف و از هم پاشیدن بنیان خانواده ها و ساده جلوه دادن رفتار زن شوهر دار و همخوابگیش با دوست پسر دیگرش و بلعکس، در کشور مورد هدفی همچون کشور های جهان سومی این خطر را برای مردم آن کشور به وجود میاورد به طوری که روزانه شاهد افزایش میزان خیانت زنان به مردان، مردان به زنان، افزایش طلاق و کاهش ازدواج و بی بندو باری های اجتماعی هستیم. همچنین این قضیه باعث شده است که مادران در کنترل فرزندانشان بعد از مدتی کوتاه عاجر بمانند. همچنین این تلقینات باعث بلوغ زود هنگاه کودکان که روزانه شاهد آن هستیم نیز شده است.
  • خواستار باز شدن صفحات فیس بوک و جامعه مجازی: اما متاسفانه با رفتار های خود، همان بهتر که این صفحات بسته باشند !

درکل هدف من از بیان این حرف ها نه تایید بر رفتار حکومتی کشور و نه تایید بر نوع پوشش و آرایش دختران و نه تایید بر ممنوعیت استفاده از اینترنت و … بوده است، بلکه تنها هدفم این است که بگویم این ما هستیم که باید کنترلی بر روی کلام، رفتار و حرکاتی که در سطح گسترده ای به نام یک کشور (حتی رفتار شخصی در محیط های کوچکتر مانند خانواده یا خود) داشته باشیم.
هیچ گونه فشار، ممنوعیت و مسدویتی نمیتواند سدی برای کلیه مردم یک کشور باشد (که حتی اگر هم باشد تاثیری پایدار نخواهد داشت) و این تنها به نوع رفتار انسانی ما بر میگردد.

لذا از همه ی خوانندگان عزیزم درخواست میکنم  بر روی کلیه رفتار خود تامل کرده و هر آنچه که نیاز به تجدید نظر بیشتری دارد را با بررسی بیشتر اصلاح کنند.

در پایان شما رو به دیدن این کلیپ زیبا دعوت میکنم. این کلیپ خارجی به زنان کشورش میاموزد که شما بزرگید و کارهای بزرگی در دنیا انجام داده اید و حس واحد و خاص بودن را به آنها القا میکند. امیدوارم روزی ما نیز بجای تمسخر یک دیگر به تغییر نوع نگرش و رفتار خود بپردازیم و به زودی شاهد گسترش عشق در عوض عقده های درونی خود در ایران باشیم.

(این فیلم در یو-تیوب ذخیره شده و برای مشاهده ی آن نیازمند فییییلترشکن هستید)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *