با آفریده های خدا چه می کنید؟

مکالمه‌ی یه سوسک غمگین با خدا
۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۱
گره گشای
۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۱
نمایش همه

با آفریده های خدا چه می کنید؟

آنجلی مرد خدا در ساحل سنگاپور در حال قدم زدن بود که یک زن چینی و فرزندش را دید که صدف های زنده را جمع آوری می کردند.مرد با ایمان به آنها نزدیک شد و با لحنی دلنشین گفت:«با آفریده های خدا چه می کنی؟» زن چینی پاسخ داد:«آنها را سرخ می کنم،یا در سوپ می ریزم.» مرد مقدس از شنیدن این پاسخ اندوهگین شد و گفت:«آیا فکر نمی کنی که این موجودات هم مانند تو زندگی را دوست دارند؟»زن لحظه ای به او نگریست،سپس گفت:«بله،درست است» مرد مقدس پاسخ داد:«پس چرا آنها را می کشی؟چرا اجازه نمی دهی زندگی کنند؟بهتر است بگذاریم مخلوقات خداوند زندگی کنند تا آن که آنها را بکشیم.»زن چنین پاسخ داد:«خدا این موجودات رابرای ما آفریده است تا از آنها استفاده کنیم.در ضمن من تابعیت کشور آمریکا را دارم و در حال حاضر به عنوان جهانگرد به سنگاپور آمده ام و نزد عمه ام زندگی می کنم.تصمیم دارم بیشتر این صدف ها را برای او ببرم.»در اینجا مرد مقدس به نرمی استدعا کرد:«پس به عمویت چه می دهی؟»حس ترحم عمیق و جان گدازی که در صدای او بود،بر قلب زن تأثیر گذاشت و با لحنی نه چندان بی میل گفت:«بسیار خوب،من نیمی از آنها را به تو می دهم و نیمه باقی مانده را برای عمه ام خواهم برد.»مرد با ایمان کاسه ای آب در برابر زن گرفت و گفت:«نصف آن رابه من بده.»زن نیز به وعده خود وفا کرد.آنگاه مرد خدا بی مهابا داخل دریا شد و به آرامی صدف ها را در آب رها کرد،در حالی که به نجوا می گفت:«برادران و خواهران کوچک من،خدا شما را حفظ کند،شاد و خوشبخت باشید.»
ما در برخورد با موجودات دیگر بسیار سنگدل هستیم.یکی از آموزش های سادو واسوانی این است:«همه ی زندگی ها مقدس هستند و تمامی مخلوقات ازیک خانواده به شمار می آیند.»پرندگان،ماهی ها و همه مخلوقاتی که از هوای زندگی تنفس می کنند،برادان و خواهران کوچکتر ما هستند.این وظیفه ما انسان هست که از آنها مراقبت و حمایت نماییم و با عشق و مهربانی با آنها رفتار کنیم.این دستانی که به ما عطا شده اند برای یاری دادن و التیام بخشیدن است،نه آزار و اذیت کردن،برای شفقت است نه زجر دادن،برای نجات دادن است نه سلاخی کردن.این قلبی که به ما عطا شده برای عشق ورزیدن است،نه تنفر.

به همان اندازه که به تمام مخلوقات خداوند عشق بورزیم به همان اندازه همان عشق باعث جلای روح و رشدمان خواهد شد و این عشق را از تمامی مخلوقات خداوند نیز دریافت خواهیم کرد.به همان اندازه که از زندگی محافظت کنیم،همان اندازه تکامل می یابیم و در این روندهمه موجودات نیز با ما تکامل خواهند یافت.بگذارید تمام وجودتان مملو ازعشق باشد بگذارید عشق به تمام وجودتان رخنه کند وبگذارید عشق تمام دنیا و هستی اتان را فرا گیرد آن زمان است که عشق و آرامش واقعی را درک و لمس خواهید کرد و با مشاهده به هریک از مخلوقات خداوند درک خواهید کرد که شما این تن نیستید بلکه شما جزتی از آن مخلوق هستید و شما با کل هستی یکی خواهید شد و دیگر مرزی نخواهد ماندو فقط عشق می ماندُ عشق می ماندُ عشق

2 دیدگاه ها

  1. ستاره گفت:

    سلام
    خیلی قشنگ و آموزنده بود مرسی

  2. سپهر گفت:

    ممنون ستاره عزیز 🙂

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *